Φάληρο-Λαγούσα-Φλέβες-Φάληρο 18/4/10

 

Κυριακή της 18 Απριλίου 2010. Ένας ακόμη αγώνας του ΝΑΣ Λαγούσες – Φλέβες. Μια ενδιαφέρουσα ιστιοπλοϊκή διαδρομή -  τρίγωνο 38 μιλίων. Συμμετέχω άτυπα. Η πρόγνωση καιρού ήταν 4 μποφόρ βοριάς, κάτι που σε γενικές γραμμές δεν επαληθεύτηκε. Ξεκίνησε ο αγώνας στις 11:00 με ένα ασθενικό βοριαδάκι, με πολλά κοψίματα και καραντιάσματα. Σε λίγη ώρα δίνει τη θέση του σε ένα δυτικό γύρω στα 2 μποφόρ. Με τον άνεμο αυτό ταξιδεύουμε όρτσα προς τη μεγάλη Λαγούσα. Οι σακούλες στη θάλασσα πολλές και συχνά τα καρινοτίμονα μου τις ψάρευαν μειώνοντας αισθητά την ταχύτητά μου. Μια απ’ αυτές ήταν και η αιτία να τουμπάρω από σταβέντο στην προσπάθειά μου να την ξεκολλήσω από το τιμόνι.  Ξετουμπάρισα και συνέχισα έχοντας χάσει αρκετά μέτρα και βλέποντας αρκετά σκάφη ανοικτής θαλάσσης μπροστάcat μου.

 

 Το σταθερό αεράκι ευνόησε το γρήγορο σκάφος μου και καβατζάρω τη Λαγούσα μισό μίλι μπροστά από το πρώτο ανοικτής, ένα  melges 32.  Ο άνεμος έχει γίνει βορειοδυτικός με τάσεις εξασθένησης. Η πλεύση προς τις Φλέβες, πρίμα. Βέβαια η πιο ανοικτή πλεύση του σκάφους μου είναι 150 μοίρες από τον πραγματικό.

 

Αφού ταξίδεψα αρκετά δεξίνεμος, πλησιάζοντας τον Τρούλο της Αίγινας, ο άνεμος πέφτει και το μέλλον προς την πορεία μου για τις φλέβες φαίνεται αβέβαιο. Είναι πολλά τα μίλια ακόμα (γύρω στα 23) και η απουσία αέρα θα σήμαινε πολλές ώρες, ακόμη και νύκτα, στο νερό. Κάνω πότζα να κρατηθώ πιο αριστερά από την πορεία ποντάροντας στο βοριά και πιο κοντά στον Πειραιά.

Μετά από αρκετή ώρα υπομονής, ίχνη αέρα catαπό την μπουκαδούρα (νοτιοανατολικά) κατεβαίνουν από τον κάβο  Τρούλο, παίρνω τον αέρα στο τέλος με αποτέλεσμα μερικά ανοικτής να με περάσουν και πάλι.

Τα όρτσα με ταξιδεύουν  20 μοίρες πιο βόρεια από τις Φλέβες. Η μπουκαδούρα όμως αυτή δεν έδειχνε να έχει όρεξη, ποτέ δεν φύσηξε περισσότερο από 2 μποφόρ. Λίγο μετά τη μέση του δεύτερου αυτού μπράτσου ένα βοριαδάκι διαφαίνεται στον ορίζοντα. Ο αέρας γυρνάει και μετά από ένα τακ ταξιδεύω προς τις φλέβες αριστερίνεμος όρτσα. Ένας βοριάς αρκετά κοντά Λεβάντη. Έχω όλο το στόλο των ανοικτής από κάτω μου και πολύ καλή ταχύτητα. Η ένταση του catάνεμου δυναμώνει. (Αργότερα έμαθα ότι ήταν τουλάχιστον 20 μίλια την ώρα). Τριμάρω όσο μπορώ για αέρα. Το σκάφος πράγματι σε τέτοιες συνθήκες απαιτητικό και εγώ μετά από τόσες ώρες λιγάκι κουρασμένος. Τα έδωσα όλα και έφτασα στις φλέβες. Πέρασα τα υπήνεμα του νησιού και καβατζάρισα με ένα τακ. Αυτό το τακ ήταν η ξεκούραση μου. Άλλαξα χέρια. Το πρώτο ανοικτής, το melges 32, ήταν μισό μίλι πίσω μου.

Η πλεύση μετά τις Φλέβες ήταν πλαγιοδρομία δεξίνεμη με φρέσκο βοριά και χωρίς κύμα. Ήρθε ή ώρα για το σκαφάκι μου να μου χαρίσει στιγμές πρωτόγνωρης ταχύτητας. Ποτέ στα τρία χρόνια που το catταξιδεύω δεν το πήγα τόσο γρήγορα. Δυστυχώς ήταν αδύνατο να αποθανατίσω τις στιγμές. Την απόσταση από τις Φλέβες στα Μυρμήγκια (Βούλα) την κάλυψα μέσα σε λίγα λεπτά. To melges 32 είχε χαθεί στον ορίζοντα.

Στα μυρμήγκια ο καιρός άλλαξε απότομα όψη. Μέσα σε λίγα μέτρα πέρασα από το δυνατό αέρα στη μπουνάτσα. Ακίνητος περίμενα μέχρι να πλησιάσει κάποιο ασθενικό αεράκι. Το καλό ήταν πως αυτή την φορά ήμουν πιο κοντά στον προορισμό μου. Το αεράκι που ήρθε ήταν ένας πουνέντης γύρω στα 2 μποφόρ, ο οποίος και με έφτασε στη μπούκα του Μικρολίμανου. Ώρα τερματισμού 16:20

Ήταν η δεύτερη φορά μου έκανα αυτή τη διαδρομή των 38 μιλίων στον αγώνα του ΝΑΣ. Μια διαδρομή που σε κάνει να χορταίνεις ταξίδεμα στα νερά του Σαρωνικού. Και τις δύο φορές δοκιμάστηκα με αρκετή μπουνάτσα και αέρα. Κατάφερα όμως να καλύψω τη διαδρομή σε ικανοποιητικό χρόνο, πάντα χάρη στην ικανότητα του σκάφους μου να τρέχει, όπως λίγα σκάφη μπορούν.